Verkiezingswaarneming in Kosovo, 14 tot 19 november 2001

| 1 reactie

Op 17 november vonden de eerste parlementaire verkiezingen plaats in Kosovo.
Vorig jaar was ik als verkiezingswaarnemer bij de gemeenteraadsverkiezingen. Het lag dus voor de hand hetzelfde dit jaar ook bij de parlementsverkiezingen te doen.

Het lijkt erop dat er maar een reden was waarom mensen hier naar de stembus zijn gegaan. En dat heeft dan alles te maken met de leus van Albanese partijen in Kosovo: “Onafhankelijkheid voor Kosovo is de enige weg naar vrede op de Balkan”.
De internationale gemeenschap is nog niet zo ver. De weg naar onafhankelijkheid is niet per definitie een weg naar vrede.

In het Kosovo van vandaag namen 28 partijen deel in de parlementsverkiezingen. De uitslag van de verkiezingen ziet er als volgt uit:





Lidhja Demokratike e Kosovës (Democratic League of Kosovo, centrist) LDK 46.3 47
Partia Demokratike e Kosovës (Democratic Party of Kosovo, seperatist) PDK 25.5 26
Koalicija Povratak (Coalition Returning, Serbian minority) KP 11.0 22
Aleanca për Ardhmërinë e Kosovës (Alliance for the Future of Kosovo) AAK 7.8 8

Het nieuwe parlement telt 120 zetels, waarvan 20 zetels gereserveerd zijn voor de minderheden. Zo kwam de KP aan haar 22 zetels (12 verdient door de kiezers en 10 verkregen via het quotum).
Het hier gehanteerde quota systeem vraagt haast om moeilijkheden in de nabije toekomst. Het is immers erg moeilijk te verkopen dat je een meer-partijen staat wilt opbouwen langs etnische scheidslijnen, waarin voor de minderheden met grote quota wordt gerekend.

Deze verkiezingen werden georganiseerd door de OVSE en waargenomen door de Raad van Europa.
Het moest en zou een “OVSE” feestje worden. Kosten (26 miljoen EURO) noch moeite (2300 internationale OVSE stembureau supervisors, 13.222 nationale waarnemers en 200 korte termijn waarnemers voor de verkiezingsdag) zijn gespaard om deze verkiezingen te organiseren. Daarenboven kwamen nog de nodige parlementariërs uit Europa een weekendje “verkiezingen observeren” in Kosovo.

Ik was één van die 200 korte termijn waarnemers. Allemaal waren wij spelers in een groots, strak georganiseerd toneelstuk. Alle spelers hebben zich netjes gedragen, iedereen heeft zijn of haar rol goed gespeeld. Het grote succes van deze verkiezingen was de stembusgang van de minderheden in Kosovo, teleurstellend het tegenvallende opkomst percentage: 63%.

Kosovo heeft voor het oog een belangrijke stap voorwaarts gezet in de richting van een vreedzame, democratische samenleving. Zuiver voor het oog, want onder de oppervlakte is er veel aan de hand.
Alle Kosovo Albanese partijen zijn het over erover eens dat zij een een onafhankelijk Kosovo willen. De Serven zien dit anders. Zij kunnen zich in het Kosovo van vandaag nog steeds niet vrij bewegen en hebben bescherming nodig van de internationale troepenmacht.
De zigeuners, de Roma, zullen zich niet direct uitspreken voor of tegen onafhankelijkheid. Het maakt ze niet veel uit. Het leven is zwaar. Zij worden èn door de Kosovo Albanezen èn door de Kosovo Serven onmenselijk behandeld.

De oorlog is nog lang niet vergeten. Het onderlinge wantrouwen en de onderlinge haat is nog levensgroot. De rillingen lopen over je rug bij de verhalen van die mensen : Mijn tolk, een medisch student van 26 jaar, was samen met z'n familie en 35.000 anderen 27 dagen onderweg van Mitrovica naar Albanië. Onderweg heeft hij de meest gruwelijke dingen gezien, die zijn begaan door de Serviërs. Bij hem is dus weinig animo aanwezig om met Serviërs een nieuw Kosovo op te bouwen.
De chauffeur denkt er ook zo over: Twaalf maanden geleden is hij ontslagen uit een Servische gevangenis waarin hij 2 jaar gezeten heeft. Hij was opgepakt tijdens een studentendemonstratie, en is daarna veelvuldig geslagen en gemarteld. Ook hij heeft geen enkele consideratie ten aanzien van Serviërs.
Iedereen in Kosovo heeft z’n eigen afschuwelijke verhalen, zowel Kosovo Serven als Kosovo Albanezen.

Er wordt nu al 2 jaar volop gebouwd in Kosovo. De internationale gemeenschap heeft veel geld gestoken in het “project” opbouw van een democratisch Kosovo. Dit heeft niet altijd de gewenste effecten. Een van de grote ongewenste effecten van al die buitenlanders in de hele regio is de grote toename van vrouwenhandel in deze regio.
De vraag naar prostituees is fors toegenomen. De vrouwen die hier worden verhandeld, gebruikt en misbruikt komen hoofdzakelijk uit Midden- en Oost Europese landen. Ook de drugshandel en de wapenhandel floreren goed in het onstabiele Kosovo. Er is een economische dynamiek ontstaan, die door de chaos en het geweld nog kan uitgroeien. De helft van de inkomsten uit die economie komt voort uit de aanwezigheid van internationale gemeenschap. De andere helft uit “onduidelijke” activiteiten.
Zodra de rust in Kosovo kan worden opgetekend betekent dat dat de internationale gemeenschap zich geleidelijk aan zal gaan terugtrekken. Met als gevolg: het wegvallen van inkomsten.

Het parlement in Kosovo zal zich ongetwijfeld houden aan de afspraak het heikele onderwerp, een onafhankelijk Kosovo, de komende 3 jaar niet te agenderen.

De internationale gemeenschap heeft op termijn geen keus. De onafhankelijkheid van Kosovo zal hoe dan ook op haar agenda verschijnen.

1 reactie

Beste mevrouw Zwerver,

Mte grote interesse heb ik uw verslag over de verkiezingswaarneming in kosovo gelezen. Ik ben bijzonder geïnteresseerd in de verloop van verkiezingen in gebieden die door oorlog of crises in behoorlijke mate zijn ontwricht.

Nu vroeg ik mij af er misschien een mogelijkheid is als student op vrijwillige basis een bijdrage te kunnen leveren aan het waarnemen van verkiezingen in ovse- of RvE-verband. Ik ben studente Internationale Betrekkingen te Groningen en ik ben aan het afstuderen. Ik heb stage gelopen bij de PV van de NAVO.

Kunt u mij informeren of een goede site tippen waar ik meer informatie kan vinden over het werken als verkiezingswaarnemer als vrijwilliger of eventueel in de vorm van een korte stage?

met vriendelijke groet,

Sharon Smit

Laat een reactie achter

Dagboek Archief

Aangedreven door Movable Type 4.38