Lunchen bij SFOR in Bugojno.

| Geen reacties

(onderdeel Fact finding missie in Kroatië, Bosnië-Herzegovina en Servië).

Vandaag, 3 april, staan we vroeg op.
UNHCR Kroatië draagt ons als gezelschap, bij de grens met Bosnië-Herzegovina, over aan UNHCR Bugojno. De overdracht verloopt soepel en het programma ziet er vandaag weer interessant uit, met speciaal voor mij ….. een lunch op de Nederlandse SFOR basis in Bugojno. Eerst heb ik nog een gesprek met de burgemeester van Bugojno en een interview met de plaatselijke televisie. Daarna gaan we naar de legerbasis.

Het is voor mij de eerste keer dat ik een bezoek breng aan een Nederlandse legerbasis in het buitenland. We worden opgewacht door Kapitein Etien Lavalette. Hij verontschuldigt zich bij voorbaat voor de simpele lunch. De kantine is leeg. De schoonmakers zijn druk bezig de stoelen op elkaar te het stapelen. Dat krijg je nou als je een uur te laat komt; maar het mag de pret niet drukken.
Het wordt erg gezellig en het eten is lekker. Een echte Hollandse kantinelunch met kaas, ham, melk, hagelslag, wit en bruinbrood, beschuiten, kaassoufflés, bamiballen en al die andere zaken die een lunch ineens tot zo’n typisch Nederlandse aangelegenheid maken.

De Nederlanders die hier gelegerd zijn komen uit Seedorf en maken deel uit van het 42ste bataljon. Voor de meeste soldaten is het de derde keer dat ze in Bosnië SFOR-taken uitvoeren. Zo’n uitzending duurt 6 maanden.
Op dit moment zijn ongeveer 1.300 Nederlandse militairen ingezet op de Balkan. Het merendeel hiervan is gestationeerd in Bosnië-Herzegovina als onderdeel van de Stabilisation Force (SFOR). Daarnaast zijn er nog verschillende andere operaties. SFOR heeft tot doel een actieve bijdrage te leveren aan het stabiliseren van de vrede. Ook aan de civiele wederopbouw levert de vredesmacht een bijdrage.

De soldaten vinden het werken voor de SFOR missie motiverend. “Voor je werk is het goed mee te doen aan vredesoperaties “ vertelt Lavalette. “ Maar privé is het niet altijd gemakkelijk om ver van je familie te zijn.”

In Bugojno hebben de Nederlanders, in samenwerking met UNHCR en de plaatselijke bevolking, het dorpshuis weer opgebouwd.
Zo zijn er meer projecten: waterleidingen worden gerepareerd, scholen gebouwd, noem maar op. Het geld voor deze kleinschalige activiteiten komt uit de pot Ontwikkelingssamenwerking. Het is een goed voorbeeld van ministerie - overschrijdende activiteiten.

Dagelijks voeren de soldaten patrouilles uit en zorgen ervoor dat ze zichtbaar zijn in de omgeving. Op mijn vraag of SFOR al naar huis kan, antwoordt Lavalette ontkennend. Er zijn nog veel spanningen in de regio. Voor de oorlog leefden moslims, Kroaten en Serviërs vreedzaam samen in Bugojno, een stadje van 47.000 inwoners. De moslims waren met 20.000 inwoners in de meerderheid.Toen de oorlog begon trokken eerst de Serviërs uit het gebied. Tijdens conflicten tussen Bosnische Kroaten en de moslims werden er meer dan 5000 huizen verwoest.
Momenteel keren veel vluchtelingen terug naar hun huizen. Tot nu toe zijn er 13.605 vluchtelingen teruggekeerd naar Burgojno; 8.800 Kroaten en 2.409 Serviërs. Over het algemeen levert dit geen problemen op, maar het onderlinge wantrouwen is niet ineens verdwenen. De aanwezigheid van SFOR heeft een paciferend effect. De mensen voelen zich veiliger. Dat heeft weer een positief effect op de terugkeer van vluchtelingen. Het is en blijft zinvol dat de internationale gemeenschap aanwezig is in Bosnië-Herzegovina.
Het grootste probleem waar het stadje mee te kampen heeft is niet de veiligheidssituatie maar de hoge werkloosheid.

Ik vind het is ontzettend jammer dat ik maar zo kort op de basis was. Graag zou ik meer inzicht verkrijgen in de activiteiten die SFOR dagelijks uitvoert. Van papier gelezen weet je het allemaal wel, de praktijk ziet er vaak toch wat anders uit dan je je voor kunt stellen.
De volgende keer blijf ik zeker wat langer op de legerbasis.

Ans

Laat een reactie achter

Dagboek Archief

Aangedreven door Movable Type 4.38