Het oudste beroep wordt misbruikt: hoe nu verder?
In de bus veert iedereen omhoog wanneer we de tippelzone binnenrijden. Ze staan zij aan zij, de meisjes. Zwaar opgemaakt, in winterjack en spijkerbroek onder het helle licht van de straatlantaarns, glimlachend naar de bestuurders van de passerende auto’s. Verderop staan transseksuelen en travestieten met diep uitgesneden decolletés, korte rokjes en hoge hakken. Zij lonken en zwaaien in de richting van de bus waarin wij zitten. Aan de andere kant van de straat staan de pooiers op de uitkijk. Het is spitsuur in de Haagse Waldorpstraat. Auto’s met klanten rijden stapvoets achter elkaar. In de bus met 27 parlementariërs uit 17 verschillende Europese landen branden vragen los: Zijn dit allemaal illegale prostituees, slachtoffers van vrouwenhandel ? Wat kost het en hoeveel tijd krijgt een klant? Is het veilig? Hoe vaak komt de politie langs?
De verbazing op de gezichten van de parlementariërs stijgt tot ongekende hoogte wanneer de bus een rondje maakt langs de afwerkplekken waar de prostituees hun werk doen: de parkeerplaatsen, elk omscheiden door een grote heg om wat beslotenheid, wat privacy te suggereren.
