Een referendum in Tsjetsjenië? Dat kan toch niet waar zijn.

| 1 reactie

Ook deze week staat het conflict in Tsjetsjenië op de agenda van de parlementaire assemblee. Het debat draait om de vraag of een referendum in Tsjetsjenië op dit moment mogelijk dan wel wenselijk is.
De Russen hebben een referendum uitgeschreven en de Tsjetsjenen kunnen 23 maart kiezen voor een nieuwe grondwet en een nieuwe verkiezingswet.

De situatie in Tsjetsjenië is nog steeds miserabel.
Dagelijks sterven er tientallen mensen. Mensen verdwijnen, worden zonder reden opgepakt en worden gedwongen uit de vluchtelingenkampen terug te keren naar Grozny.
In Grozny is het leven zwaar en moeilijk. De huizen zijn verwoest, er is vaak geen water of elektriciteit, werk is er niet te krijgen en het is er niet veilig.
In het hele land is het onveilig. De Tsjetsjeense rebellen plegen regelmatig aanslagen en er zijn voortdurend gevechten tussen het leger en de rebellen.
Bij de wegversperringen in het land “verdwijnen” mensen, worden er regelmatig vrouwen verkracht en zul je altijd geld aan de Russische soldaten moeten betalen om je door te laten.
Oorlogsmisdaden, uitgevoerd door het Russische leger, worden niet bestraft. In Tsjetsjenië heerst een klimaat van straffeloosheid. Een politieke oplossing in het conflict is verder weg dan ooit.

Mensenrechtenorganisaties vertellen me dat de mensen in Tsjetsjenië nu geen referendum willen. Ze hebben er geen vertrouwen in. Ook zetten ze grote vraagtekens bij de registratie van de stemgerechtigden. Zo kunnen Russische soldaten die in Tsjetsjenië gelegerd zijn, stemmen over de grondwet en de verkiezingswet.

In december 2002 sloot Moskou eenzijdig het bureau in Tsjetsjenië van de Organisatie voor samenwerking en Veiligheid in Europa (OVSE). De OVSE en de Raad van Europa zullen geen waarnemers sturen naar Tsjetsjenië. Er zijn te weinig garanties voor de veiligheid van de waarnemers.
Praktisch geen Tsjetsjeen heeft de mogelijkheid zich op de hoogte te stellen van de inhoud van de nieuwe grondwet. Een referendum in oorlogstijd, uitgevaardigd door de Russen, is niet het middel om te komen tot een vreedzame oplossing in dit ingewikkelde conflict.
Kortom, het is veel te vroeg voor een referendum

In het rapport, “Evaluation of the prospects for a political solution of the conflict in the Chechen Republic”, stelt de rapporteur, Lord Judd, de Assemblee voor een resolutie aan te nemen waarin Moskou met klem wordt gevraagd voorlopig af te zien van het referendum. Onder zware druk van Moskou is deze vergaande aanbeveling uit de resolutie gehaald. Judd, en met hem de meerderheid van de assemblee, heeft hier tijdens de vergadering mee ingestemd. Dat is een grote fout en valt met name de rapporteur te verwijten. Waar moeten de mensen uit Tsjetsjenië heen als zelfs een mensenrechteninstituut als de Raad van Europa hen in de kou laat staan?

Hieronder volgt mijn bijdrage in het debat.

Mrs ZWERVER (Netherlands).

Let me begin with a quote from Mr Bindig’s excellent report. He says “A climate of impunity…reigns in the Chechen Republic which makes normal life in the Republic impossible.”

It is true that the situation in Chechnya is not normal. It is the only place in Europe where civilians continue to be abducted, beaten, tortured, raped, murdered or disappear. That happens every day. It is a shame that the Russian authorities are not serious when it comes to punishing those who are responsible for such serious human rights violations. It is a shame that Colonel Budanov, who raped and murdered a young Chechen girl – that was proved – was not convicted for his crimes, on the ground of “temporary insanity”. What happens in Chechnya nowadays looks more like permanent insanity, especially in the case of Russia and its troops.

In a climate like that, it is impossible to hold a fair referendum. It is actually far too early to speak about a referendum at all. Russia must be required to comply with the Council of Europe resolutions, show respect for human rights, establish a meaningful accountability process in the context of investigations of abuses, and let UN human rights monitors start negotiations with President Maskhadov, stop the forced return of refugees, allow free access to the independent mass media and provide safe access to Chechnya for humanitarian organisations. Arjan Erkel, head of the mission of Médecins sans Frontières, is still in the hands of his kidnappers after more than six months. It is not safe for international organisations to work in Chechnya.

Only a complete demilitarisation can stabilise the situation in Chechnya. It is not possible to talk about peace at gunpoint.

We, the Parliamentary Assembly of the Council of Europe, must act on our own reports. Russia did not meet our demands. It is time that we evaluated our recommendations of past years and drew clear conclusions. Every time, we conclude that there is no improvement in the situation and that a political solution should be found. We talk nicely about human rights and how they should be observed, but we do not want to put any sanction against Russia on paper. In a way, we become guilty ourselves: we hide behind beautiful words like “human rights”, but it seems that they do not apply to Chechen citizens.
The situation in Chechnya has not changed, and I believe that it is high time that Russia was the object of effective sanctions. The suspension of voting rights is such a sanction. If we, as a Council of Europe, do not dare to take such steps, we will go on discussing and evaluating prospects for political solutions for years without bringing peace to the region. It is becoming like waiting for Godot, who never came.

Het hele debat is hier te lezen.

Resolutie, aanbevelingen en order.

1 reactie

Ik ben uit Tsjetsjenie gevlucht en ik ken zeker de situatie in mijn land.
Volgens mij de politieke mensen van hele Europa vinden de politieke relatie met rusland wel belangrijker dan de rechten van mensen in mijn land en alles wat betreft dit referendum vind ik gewoon vreselijk.

Laat een reactie achter

Dagboek Archief

Aangedreven door Movable Type 4.38