Interview in Glas-Javnosti

| Geen reacties

Midden in de nacht werden we wakker van gebons op de deur. Brand, brand werd er geschreeuwd. Mijn vader deed open. Buiten stond de politie. We moesten vertrekken. Terug naar Servië. We kregen vijftien minuten om onze spullen te pakken. Mijn vader werd kwaad en begon te schreeuwen. Hij werd in handboeien afgevoerd. Mijn moeder en mijn zusjes pakten zo snel mogelijk een paar dingen in. We werden naar het vliegveld gebracht. Daar waren veel Roma-families. De volgende dag waren we in Belgrado. Een broer van mijn vader kwam ons ophalen. Nu wonen we hier in Belgrado.

Ik kan niet naar school want ik spreek alleen Duits en Romani. Mijn zusjes gaan naar een speciale school. Mijn vader heeft geen werk. Gelukkig heeft mijn moeder een baantje gevonden in een vijf sterren hotel. Ze verdient 50 euro per maand. Het leven is hier vreselijk. Ik wil terug naar mijn vrienden in Duitsland.

Ans CververDit is één van de vele verhalen die we op onze fact-finding missie gehoord hebben. Veel West Europese landen sluiten terugkeerverdragen af met Servië. Terugkeerverdragen die regelen dat al diegenen die in de negentiger jaren uit Joegoslavië gevlucht zijn, nu naar huis terug moeten gaan. Maar wat is naar huis? Reintegratieprogramma's en resettelmentprogramma's zijn er niet. Binnenkort verschijnt het rapport van de Raad van Europa met aanbevelingen..

Maar nu eerst, voor de lezers die Servisch kennen, het interview met mij in de krant Glas-Javnosti.


Laat een reactie achter

Dagboek Archief

Aangedreven door Movable Type 4.38