april 2002

(onderdeel Fact finding missie in Kroatië, Bosnië-Herzegovina en Servië)

Op mijn Balkan - reis kwam ik in Sarajevo en dus, onvermijdelijk uiteraard, ook bij de vrouwen van Srebrenica terecht.

De vrouwen wachten me op voor een flatgebouw. Ze zijn boos en erg teleurgesteld. Tijd om me voor te stellen en de gebruikelijke beleefdheden uit te wisselen is hier niet. De groep stort direct haar verhalen over mij uit en ze buitelen ermee ook over elkaar heen. Schrijnende verhalen zijn het. Verhalen die je met een gevoel van machteloosheid overspoelen.
Verhalen over de Nederlanders die de Serviërs niet hebben tegengehouden toen die hun mannen vermoordden. Elk van deze vrouwen heeft wel iemand verloren.

(onderdeel Fact finding missie in Kroatië, Bosnië-Herzegovina en Servië).

Vandaag, 3 april, staan we vroeg op.
UNHCR Kroatië draagt ons als gezelschap, bij de grens met Bosnië-Herzegovina, over aan UNHCR Bugojno. De overdracht verloopt soepel en het programma ziet er vandaag weer interessant uit, met speciaal voor mij ….. een lunch op de Nederlandse SFOR basis in Bugojno. Eerst heb ik nog een gesprek met de burgemeester van Bugojno en een interview met de plaatselijke televisie. Daarna gaan we naar de legerbasis.

Van 1 tot en met 6 april heb ik een rondreis gemaakt door Kroatië, Bosnië-Herzegovina en Servië.